Hij ging praten met monsigneur Savelberg, die toen al in de zeventig was. Deze voelde aanvankelijk niets voor de onderneming, maar de geestdrift en het doorzettingsvermogen van de jonge arts deden hem tenslotte van gedachten veranderen. Uiteindelijk stemde hij erin toe een ziekenhuis te bouwen en zijn zusterscongregatie beschikbaar te stellen voor de verpleging en het huishouden.
Architect Wijbek en de broeders van de Kneipp ontwierpen de eerste plannen, waarna aannemer Ubachs in het najaar van 1903 de eerste schop in de grond zette in de tuin van het Mariabad. Nog geen jaar later, op 9 september 1904, werd het 'Maria Hilfspital, zoals het toen werd genoemd, door de monseigneur ingezegend. Het was een eenvoudig gebouwtje, bestaande uit twee zalen met elk tien bedden en twee kamers van twee en drie bedden, plus een operatiekamertje en een keuken. Er konden in totaal 26 patiënten worden opgenomen. De eerste twee daarvan werden al op de dag na de opening binnengebracht.
Dokter De Wever was nu behalve gemeente-, streek-, spoor-, en mijnarts, ook nog hoofd-ziekenhuisarts. 's Zaterdags kwam dokter Hustinx per fiets uit Maastricht (één uur heen en één uur terug) om operaties uit te voeren. Hij en dokter De Wever werden bij hun werk geassisterd door de zusters Thoma en Andrea. Deze laatste had zich in het gelijknamige hospitaal in Aken bekwaamd in de ziekenhuisverpleging en werd daarom in Heerlen belast met de praktische leiding van het ziekenhuis.
