Algemeen
Obductie, sectie of autopsie (Grieks: "met eigen ogen zien" ) is het onderzoeken van het lichaam van een overleden persoon om de doodsoorzaak na te gaan.
Bij een lijkschouwing wordt onderscheid gemaakt tussen het inwendig en uitwendig schouwen. De uitwendige betreft een veel minder ingrijpend onderzoek waarbij in principe alleen door een arts wordt vastgesteld dat de dood is ingetreden, met eventuele hypothesen over de oorzaak daarvan, echter zonder het lichaam te openen. Om verschillende redenen kan een inwendige lijkschouwing gewenst zijn.
- Van rechtswege indien er twijfel bestaat over een natuurlijk overlijden.In dit geval wordt de lijkschouwing uitgevoerd door een patholoog van het Forensisch Instituut (NFI).
- Ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek indien een overledenen zijn/haar lichaam beschikbaar stelt voor de wetenschap. In voorkomende gevallen gaat het lichaam van de overledene naar de afdeling Pathologie van een universiteit.
- Ten behoeve van onderzoek om de doodsoorzaak vast te stellen.
De behoefte om de doodsoorzaak vast te stellen kan verschillend zijn. Het kan in het belang van nabestaanden zijn die mogelijk aan een soortgelijke aandoening zouden kunnen lijden. Maar nabestaanden en/of artsen willen vaak weten hoe het ziekteproces en de daaropvolgende dood precies verlopen zijn. De obductie is een middel om goed te onderzoeken wat in de laatste levensfase met een patiënt is gebeurd en om achteraf te controleren of een medische behandeling juist is geweest. Dat is niet meer van betekenis voor de overledene zelf, maar wel voor volgende patiënten, die kunnen profiteren van de lessen die van een obductie geleerd worden. De ervaring heeft geleerd dat ook bij patiënten waar het allemaal duidelijk leek, zich nog zaken kunnen voordoen die niemand had verwacht. De informatie die een obductie oplevert helpt ook de artsen om kritisch naar de door hen ingestelde behandeling te kijken.
Meer informatie staat ook in de folder van de NVVP.
obductie folder
obductie aanvraag
obductie productiecijfers
