De schouderfunctie na plexus brachialis letsel kan in diverse bewegingspatronen gestoord zijn. Niet al deze bewegingspatronen zijn door transpositie van spieren terug te krijgen. Functieverbetering is erop gericht een verbetering te bewerkstelligen van elevatie en/of abductie en van de exorotatie in het schoudergewricht. Hiervoor zijn diverse spieren te gebruiken, zoals de latissimus dorsi, de teres major en de levator scapulae. De belangrijkste is de latissimus dorsi. De latissimus dorsi loopt van de rug naar de binnenzijde van de bovenarm en zorgt voor endorotatie, abductie en retroflexie.
Het doel van de operatie waarbij de latissimus dorsi als spiertransfer gebruikt wordt is verbetering van de abductie, elevatie en de exorotatie in de schouder. Het gebruik van deze spier vermindert zijn functies niet noemenswaardig daar er andere spieren zijn die deze functie ook hebben. Alleen bij topsporters zou gebruik van deze spier functiebeperkingen kunnen geven.
De operatie wordt verricht via een huidsnede over het achterste deel van de schouder en de achterste okselplooi naar de buitenrand van het schouderblad. De latissimus dorsi spier wordt dan van de binnenkant van de bovenarm losgemaakt, en vervolgens vastgezet aan de boven- en zijkant van de kop van de bovenarm. Als de spier nu samentrekt geeft zij een eleverende en abducerende beweging. Wanneer de bovenarm tegen het bovenlichaam wordt gehouden kan aanspanning van de getransponeerde latissimus dorsi exorotatie bewerkstelligen: video-voorbeeld
Het voordeel van een latissimus dorsi transfer is dat de hand beter in de ruimte kan worden geplaatst, waardoor b.v. beter aan een tafel gewerkt kan worden. Men kan dingen pakken zonder dat het lichaam geheel meedraait.
Nadeel van de operatie kan zijn dat de endorotatie dusdanig verminderd is, dat de hand niet goed op de buik gelegd kan worden, of dat knoopjes van de blouse niet goed dicht gemaakt kunnen worden. Door intensieve fysiotherapie te verbeteren treedt echter vaak verbetering op:
video-voorbeeld.1
Video-voorbeeld.2
Meestal vindt transpositie van de latissimus dorsi voor verbetering van abductie, elevatie en exorotatie solitair plaats en heet dan mono-transfer. Wanneer de latissimus dorsi echter wat zwak blijkt, kan besloten worden de teres major mee te gebruiken voor een verbetering van de exorotatie. Dit noemen wij double-transfer.
Wanneer er voor de operatie geen enkele abductie en elevatie bestaat, transponeren wij zoveel mogelijk spieren om een zo goed mogelijke functie te bewerkstelligen. Behalve de latissimus dorsi en de teres major wordt dan ook de levator scapulae getransponeerd om mede de abductie te verbeteren. Dit heet de triple-transfer.
